Następna generacja Nissana NV200 w Chinach: hybrydowy MPV plug-in zadebiutuje w IV kwartale 2026 roku

Zhengzhou Nissan, spółka zależna Dongfeng Motor Group i oddział pojazdów użytkowych w ramach joint venture Dongfeng-Nissan, przygotowuje się do premiery drugiej generacji modelu NV200 w czwartym kwartale. Najnowsze zdjęcia szpiegowskie ujawniają finalne projekty nadwozia i wnętrza vana, który zadebiutuje w Chinach z napędem plug-in hybrid (PHEV). To kluczowy ruch dla producenta, który w maju 2026 roku dostarczył na rynek krajowy zaledwie 30 025 sztuk, co stanowi znaczący spadek w porównaniu z listopadowym szczytem na poziomie 62 300 egzemplarzy.

Pozycjonowanie nowego Nissana NV200 w segmencie vanlife

Nowy NV200 ma być pozycjonowany jako „łagodny terenowy PHEV MPV”, co stanowi próbę zdobycia rosnącego w Chinach segmentu „vanlife”. Segment ten, łączący funkcjonalność pojazdu użytkowego z możliwościami rekreacyjnymi, zyskuje na popularności wśród młodszych konsumentów poszukujących elastycznych rozwiązań transportowych. Głównymi rywalami w tej niszy będą modele takie jak BYD Song Max DM-i oraz Changan Auchan X7 Plus, które również oferują hybrydowe układy napędowe w przystępnych cenach.

Stylistyka nadwozia i wnętrza nowej generacji

Nadwozie nowego NV200 utrzymano w kanciastej stylistyce, nawiązującej do pierwszej generacji. Zastosowano najnowszy język stylistyczny NEV Nissana, obejmujący dwuwarstwową zamkniętą osłonę chłodnicy oraz płaskie, trójramienne felgi. Charakterystyczne okna w słupkach A z ćwierćszybą oraz projekt przednich drzwi pozostają wierne poprzednikowi. Drzwi przesuwne znajdują się po obu stronach, a tradycyjne klamki podkreślają użytkowy charakter pojazdu, typowy dla chińskich vanów klasy podstawowej.

Wnętrze dzieli kierownicę z sedanami NEV Nissana, N6 i N7. Centralnie umieszczony ekran informacyjno-rozrywkowy oraz manetka zmiany biegów na kolumnie kierownicy to akcenty typowe dla nowej generacji elektryfikowanych modeli. Konsola środkowa zachowuje fizyczne przyciski sterowania klimatyzacją, co jest praktycznym rozwiązaniem w segmencie użytkowym. Większość powierzchni pokryto szarym plastikiem, a górna część deski rozdzielczej otrzymała miękkie, jasnoszare wykończenie. Otwór w konsoli środkowej nad przyciskami klimatyzacji sugeruje obecność mechanicznej dźwigni zmiany biegów, co wskazuje na potencjalne warianty z silnikami ICE i manualnymi lub automatycznymi skrzyniami biegów.

Układ napędowy PHEV i przewidywane specyfikacje

Potwierdzono, że nowy NV200 będzie wyposażony w napęd PHEV. Nissan oferuje już sedana N6 w tej konfiguracji, łącząc silnik 1.5 l o mocy 75 kW (101 KM) z silnikiem elektrycznym o mocy 155 kW (208 KM). W N6 układ ten osiąga zasięg elektryczny CLTC wynoszący 180 km z baterii LFP o pojemności 21,1 kWh. Ten sam układ napędowy, prawdopodobnie w obniżonej wersji, może trafić do NV200, ponieważ oba modele są pojazdami z napędem na przednie koła (FWD) i dzielą konstrukcję z przednimi kolumnami McPhersona oraz tylnymi belkami skrętnymi. Mimo pozycjonowania jako „łagodny terenowy MPV”, napęd na wszystkie koła (AWD) nie jest spodziewany.

Ceny i potencjalne warianty silnikowe

Pierwsza generacja NV200 była produkowana i sprzedawana w Chinach w latach 2010-2018 w cenie detalicznej 79 800-127 800 juanów (11 700-18 800 USD). Mierzyła 4 400 mm długości, 1 695 mm szerokości, 1 847 mm wysokości i miała rozstaw osi 2 725 mm. Oczekuje się, że nowy model będzie wyceniony podobnie, a podstawowe wersje z silnikami ICE obniżą cenę wejścia. Chińskie źródła sugerują również możliwość wprowadzenia wolnossącego silnika 2.0 l oraz hybrydy ePower 1.2 l, choć informacje te nie zostały potwierdzone.

Perspektywy rynkowe i eksportowe

Nowy NV200, oferowany z szeroką gamą układów napędowych, może odnieść sukces, jeśli zostanie agresywnie wyceniony. Dodatkowym atutem jest potencjał eksportowy, ponieważ Nissan zakończył całą produkcję pierwszej generacji NV200 w Japonii, co otwiera drogę dla chińskiej fabryki do obsługi rynków zagranicznych. Strategia ta wpisuje się w trend przenoszenia produkcji modeli użytkowych do Chin, gdzie koszty wytwarzania są niższe, a lokalne joint venture dysponują odpowiednim zapleczem technologicznym.